انسان های کوچک - توانائی های بزرگ

انسان های کوچولو با توانایی های زیاد

تهران- شاید بد نباشد هراز گاهی شعر زیبا و پر محتوای سعدی شیرازی با مضمون اعضای یک پیکر بودن انسان ها را مرور کنیم تا متوجه شویم چه اندازه نسبت به محنت و رنج کوچولوهای ایران عزیز بی تفاوت بوده و اینکه آیا مصداق مصرع آخر این شعر هستیم ؟

تا روزی که برای پوشش دومین همایش کارآفرینی کوچولوهای ایرانی (کوتاه قامتان بلند همت) به محل برگزاری آن رفتم، باور نمی کردم، افرادی با جثه های بسیار کوچک تا این اندازه قابلیت انجام کارهای بزرگ را داشته باشند، بیشتر کوچولوهای حاضر در این همایش دارای شغل و حرفه ای حساس و مهم از جمله پزشک، پرستار و مهندس بودند.

زمانی که مجری برنامه که خود از کوچولوها بود از افرادی که با قابلیت های خود توانسته بودند، موفقیت هایی را در زمینه های مختلف فرهنگی، اجتماعی و آموزشی کسب کنند، خواست که روی سن بروند، تازه متوجه توانایی آنان شدم.

در میان کوچولوها، خانمی که به مناسبت روز پدر شعری زیبا را در وصف حضرت علی(ع) خواند، بیش از همه نظر مرا به خود جلب کرد، وی از روحیه بسیار شاد و با نشاطی برخوردار بود و خدا را به خاطر نعماتی که به او عطا کرده از جمله ˈسلامتیˈ شاکر بود.

این زن کوتاه قامت که از شرایط خود بسیار راضی بود، رمز موفقیت های خود در زندگی را پذیرش وضع موجود و عشق و امید به زندگی معرفی کرد.

در کنار او یک خانم کوتاه قامت دیگر نشسته بود که بعدا متوجه شدم، او به نمایندگی از سوی کوچولوها در انتخابات شورای شهر تهران کاندید شده است، وی که تحصیلکرده رشته حقوق است، علت نامزدی خود در انتخابات یادشده را، حمایت از حقوق شهروندی کوتاه قامتان عنوان کرد.

یکی دیگر از کوتاه قامتان موفق، خانمی بود که موسیقی را به زیبایی می نواخت، همه این صحنه ها باعث شد در آن لحظه واژه ای را که انصافا شایسته آن جمع بود، از صمیم قلب بر زبان آورم.

ˈآفرینˈ.

اما سوالاتی ذهنم را به خود مشغول کرد، آیا کوچولوها همگی موفق هستند و از شرایط موجود رضایت دارند؟ آیا ممکن است فردی در میان آنها گلایه یا حرفی برای گفتن داشته باشد؟ چرا به این انسان های کوچولو که دارای همتی بلند هستند تنها به عنوان سوژه خبری نگاه می شود؟

مگر نمی شود به زندگی آنها که بسیار هم جالب و جذاب است در کنار توانمندی هایشان پرداخت؟ مگر نه آنکه شنیدن حرفها و مشکلات آنها می تواند در برطرف کردن معضلاتشان و همچنین پیشرفت و ایجاد تحول در انسان های دیگر موثر باشد و دهها سوال دیگر.

با خود گفتم شاید یکی از دلایلی که کوچولوها هرگز خود را معلول نمی دانند، کسب موفقیت در کارهای بزرگی باشد که حتی ممکن است یک انسان بلند قامت از عهده آن بر نیاید اما به جرات می توان گفت، گرچه این افراد از نظر وزن و قد با ما متفاوت هستند اما در برخی عرصه ها چیزی از بلند قامتان کم ندارند.

وقتی پای درد و دل آنها نشستم، متوجه بی مهری برخی از افراد شدم که با رفتارهای خود، کوتاه قامتان را آزرده کرده و با این کار سبب انزوا و گوشه گیری بیشتر آنها شده اند.

دست کم گرفتن، ضعیف انگاشتن و در حاشیه راندن آنها از جمله مسائلی بود که کوچولوها به آن اشاره کردند و یکی از دلایلی که باعث شد کوچولوها از حدود چهار سال پیش به تاسیس انجمنی تحت عنوان کوچولوهای ایرانی (کوتاه قامتان بلندهمت)

که در سراسر دنیا نیز کم نظیر است، اقدام کنند، تغییر همین نگرش هاست.

گسترش روحیه تعاون، همکاری و همفکری بین کوتاه قامتان کشور، شناسایی توانمندی ها، نیازها و به کارگیری آن در جهت بهبود وضعیت آموزشی، علمی، اجتماعی، فرهنگی، ورزشی، معیشتی و ازدواج از دیگر اهداف این انجمن است.

انجمن کوچولوهای ایرانی با 500 عضو تلاش دارد، با معرفی توانمندی های کوچولوها و برقراری ارتباط متقابل بین این گروه از جامعه در داخل و خارج از کشور به مهمترین نیاز آنها که اشتغال است، پاسخ دهد.

انجمن کوچولوها، اصلاح برخی قوانین استخدامی به منظور بکارگیری کوتاه قامتان در مراکز دولتی و خصوصی را خواستار هستند تا کوتاه قامتان هم از حقوقی برابر با بلند قامتان برخوردار باشند.

اعضای این انجمن امیدوار هستند که همان طور که با تلاش خود توانستند از حق رانندگی برخوردار باشند به دیگر حقوق شهروندی بدون وجود تبعیض و موانع دست یابند.

کوچولوها یکی دیگر از مشکلات خود را وجود معابر و اماکن عمومی مناسب سازی نشده برای استفاده خود عنوان کردند و انتطار داشتند مسئولین شرایطی را فراهم آورند تا تردد در شهر، استفاده از وسایل نقلیه شهری، بهره گیری از تلفن های کارتی و عابر بانک ها برای آنها میسر باشد.

حال وقت آن رسیده که مسئولان و صاحبنظران به منظور ایجاد انگیزه و خودباوری در این افراد که از اراده پولادین نیز برخوردار هستند، گام برداشته و لااقل دل به حرف های آنها بسپارند و پاسخگوی هر چند اندک نیازهایشان باشند.

اما سهم ما بلند قامتان در ایجاد انگیزه و خودباوری این کوچولوها چه اندازه است؟ نباید با بی توجهی بر شدت انزوا، احساس ناتوانی، فقدان اعتماد به نفس و خجالتی بودن که ویژگی بیشتر کوتاه قامتان است، بیافزاییم؟ مبادا باعث شویم، رفتارهای ناشایست ما با جامعه کوچولوها سبب نهفته ماندن استعدادهای خدادادی آنها شود.

انسان های کوچک - توانائی های بزرگ...